Cai Guo-Qiang: My Stories of Painting.

Zoals je weet ben ik afgelopen weekend naar Maastricht geweest.

Vorige week kondigde ik al aan dat ik deze week over eén tijdelijke tentoonstelling  en een vaste collectie zou schrijven. Het blijft niet bij eén tijdelijke maar het worden twee tijdelijke tentoonstellingen. Zucht, ik kon het weer niet laten.

Op 29 september jl. werd de Bonnefanten Award for Contemporary Art 2016 (BACA) uitgereikt aan Cai Guao- Qiang. De BACA is een voornaamste prijs voor internationale beeldende kunst in Nederland. Dit jaar werd het voor de negende keer uitgereikt. De Award is een eerbetoon aan een levende niet Westerse kunstenaar. De prijs bestaat uit € 50,000,–, een publicatie en een solotentoonstelling.

Over die solo solotentoonstelling gaat dit stuk; Cai Guo-Qiang: My Stories of Painting.

Het is niet zomaar een tentoonstelling het vertelt het verhaal van een kunstenaar die op zoek is naar zijn eigen-ik-als-kunstenaar.  Meer dan honderden werken uit allerlei periodes van zijn leven worden tentoongesteld.  Als museumbezoeker ga je op verkenning van de diverse schilderstechnieken van Cai Guo-Qaing.

img_7903

In de tentoonstelling begin je in China van water- en olieverfschilderijen en eindigt met schilderijen die de kunstenaar in zijn woonplaats New York maakt.

Cia Gua Quiang wist niet zeker of hij wel traditionele Chinese schilderkunst , net zoals zijn vader, wilde maken. Hij voelde zich meer aangetrokken tot verschillende stijlen zoals impressionisme en  pointillisme. Hij werd beïnvloed door Vincent van Gogh en Wassili Kandinsky en ook door Russische Isaac Levitan. De laatste kunstenaar kende ik niet, maar lang leve het internet! Afgelopen maandag heb ik op  Twitter, Instagram en Facebook een kunstwerk van Levitan als kunstdagopening gedaan. Als je mij daar volgt, kiek dan even.

De kunstenaar heeft een hele dikke geldprijs gewonnen.

Daar kan hij duizenden liters verf van kopen. Zou hij bij het in ontvangst nemen van de cheque terug gedacht hebben aan de jaren ’70 en ’80? Dat waren tijden dat Cia Gua Quaing niet eens olieverf kon kopen om dat het te duur was en dat hij zelfs geen schildersdoek kon betalen. Hij gebruikte toen verpakkingskarton die hij met gekookte lijm van beenderen aan elkaar plakte. BRRR! Dit noem ik wel passie!  Als de kunstenaar mooiere doeken wilde plakte hij mondkapjes en gaas op het karton.

img_7901 img_7906

Deze twee zelfportretten vond ik zo prachtig. Het portret (1979) links is houtskool op papier en het portret rechts (1980) tijdens zijn studie. De laatste is wel olieverf. De verhouding van zijn lichaam klopt volgens mij  niet helemaal, maar dat maakt het schilderij wel grappig.

img_7929 img_7932

Het aller-leukst van deze tentoonstelling is dat het niet alleen over de kunstenaar Cai Guo- Qiang gaat.

Zijn familie & hun kunst, komt ook aan de orde. Professioneel of als hobby. De werken van zijn grootmoeder, zijn ouders, zijn vrouw en zijn dochters kun je er ook zien. Links zie je een Portret van vader (1980) en luciferdoosjes waar Cai Ruiqin (vader van de kunstenaar) met inkt, pen en potlood op tekende.

img_7926

Een museumbezoek doe ik altijd op mijn roostervrije dag en de dagen waarop de kids hun eigen activiteiten hebben.

Dit doe ik bewust omdat ik de kids niet wil besmetten met MIJN museum-virus. Beiden vinden een museumuitstapje erg leuk, maar ik ben bang dat als ik ze teveel meeneem met mijn bloggerlife dat ze het dan niet meer leuk vinden en een museum als iets naars gaan zien. Net zoals Wen- You Cai , dochter van de kunstenaar, zij schreef een boek over haar negatieve musea-ervaringen.

Museumbezoekjes met de kids zijn altijd in de  vakanties en weekenden.

Zoonlief is dol op de NEMO en het Scheepvaartmuseum. Dochterlief heeft als voorkeur het Tassenmuseum, Paleis op de Dam en het Tropenmuseum. Als ik met de kids naar een museum ga, probeer ik mijn non-blogger-pet op te zetten. Soms is dat wel lastig, maar daar tegenover staat dat ik geniet van Q-time  en van de leuke activiteiten en speurtochten die een museum vaak heeft.

Maar ik dwaal af. We gaan terug naar de tentoonstelling. Of zal ik toch maar opnieuw afdwalen?

img_7951 img_7952

De jongste dochter van Cai Gua Qaing heeft vanaf jongs af aan gezegd dat ze kunstenaar in New York wilt zijn. Ze volgde haar vader overal en heeft veel meesterwerken gezien waardoor ze bewuster is gaan schilderen. Zoals je ziet maakt ze echt mooie tekeningen en is ze erg creatief met dat pluk eigen haar in de tekening. Trouwens dat zelfde gegeven zie ik ook bij mijn eigen kids. Toen ik net zo oud was als hen had ik in mijn leven nog nooit een Van Gogh, Klimt of Appel gezien. Pas bij museumlessen op school merkte ik dat een museum ook ergens mijn thuis was. Hier in huis tekenen of schilderen ze altijd alle favoriete kunstwerken na. Stapels tekeningen. Stapels herinneringen.

En dan nu de mustsees!

img_7912 img_7959

In de laatste zaal zie je de musstee’s. De serie Seasons of Life. Lente, Zomer, Herfst en Winter. Iedere kunstwerk bestaat uit 4 panelen en de tekeningen zijn gemaakt van buskruit op doek. Ze zijn prachtig. Echt prachtig! Zo gaaf!

img_7919

Een andere mustsee in de tentoonstelling is de film One Night Stand.

In 2013 nodigde Cia Gua Qiang 50 stellen uit de hele wereld om vanuit een rondvaartboot getuige te zijn van een 12 durende vuurwerkexplosie. Het vuurwerk stond voor het seksueel liefdesspel, wat naar verluidt altijd en minstens  12 minuten duurt. Het vuurwerk laat het voorspel, hoogtepunt en naspel zien. De film duurt 3.43 minuten.

Tot wanneer?

De tentoonstelling Cai Guo-Qiang; My Stories of Painting is te zien tot en met 1 mei 2017.

Ik weet nu al dat ik deze tentoonstelling niet snel zal vergeten. Het is de eerste keer dat ik een menselijke kant van een kunstenaar zie.  Het gevecht  waarmee Cia Gua Qiang met zichzelf is aangegaan om kunstenaar te worden en te zijn is mooi om te zien. Het is voelbaar. Met de gedachte dat ik Cia Gua Qiang de BACA prijs van harte gun verlaat ik Bonnefanten.

Dit keer geen liefs,

Maar tot ziens. Tot voor 1 mei 2017. Voor meer info kiek hier!

Ben jij naar de tentoonstelling geweest? Wat vond je ervan?

Sandra

 

 

Sandra

Welkom op Kunstkieken.nl! Ik houd van musea en om die reden ben ik op 1 april 2014 gaan schrijven over mijn museumbelevingen. Veel leesplezier! Liefs, Sandra

3 Comments

  1. Lijkt mij een mooie tentoonstelling. Goed dat jij ook jou passie volgt. Ga zo door. Ik kijk altijd uit naar een nieuwe mail. Dank weer Sandra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *