KunstRAI 2017

kunstrai amsterdam
De KunstRAI is er weer!

De  33e editie van de kunstbeurs voor hedendaagse autonome en toegepaste kunst van Nederland is tot en met maandag 5 juni aanstaande te bezoeken.

Vanavond ben ik op de opening van de KunstRAI geweest.

Op Kunstrai 2015 wandelde ik maar wat aan en ging ik niet op zoek naar het verhaal achter een kunstwerk. Op de deze editie ging ik op wel zoek. Naar gezichten en contouren. Ik vond het best een lastige opdracht (die ik mezelf heb gegeven) maar het is gelukt!  Ik heb een aantal mooie  kunstverhalen voor je meegebracht.

hunk marjolein mandersloot grasduinen marjolein mandersloot

Ga je mee kunstkieken?

Bij binnenkomst ben ik linea recta naar De Kersentuin gelopen.

Sinds twee jaar richt galeriehoudster Annelien Kers backstage een beeldenplein in met zowel monumentale als kleinere beelden. De sculpturen zijn gemaakt van de meest verscheidene materialen. Dit jaar is het thema: dieren.

Niet alleen aan de vorm (de contouren) van de sculpturen van Marjolijn Mandersloot  is te zien om welk dier het gaat, maar ook aan de namen ervan. Hunk (2010) is gemaakt van schapenvacht. Bij het lezen van de naam moet ik meteen denken aan een grote homp vlees en tegelijkertijd aan spierkracht.

Het konijntje heeft de naam Grasduinen (2004) van kunstgras –eps parels.  Het grappige van dit kunstwerk is dat het hier gaat om een liggend konijn. In eerste instantie dacht ik dat het konijn omgevallen was omdat men de dierentuin nog aan het inrichten was. Maar zo hoort ie dus.

roze neushoorn piet van de kar

Roze neushoorn van Piet van de Kar brengt mij verwarring.  Het lijkt net of de neushoorn gemaakt is van steen, en als zijn soortgenoten in het wild, heel zwaar is. Echter is dit niet zo. In werkelijkheid is deze neushoorn superlicht en gemaakt van pu-schuim.

Wist je dat de neushoorn drie eeuwen lang getekend is met een soort van schild om zich heen?  Een schets uit 1515 van Albrecht Durer is er een van.

lost toy boy mo cornelisse

Bij het zien van Lost Toy Boy en Lost Toy Girl van kunstenares Mo Cornelisse moest ik denken aan mijn koningskoppel.

Ondanks dat de sculpturen 3 dimensionale vormen hebben zie je hier heel goed dat het om een jongetje en een meisje gaat. Het jongetje heeft een vlieger in zijn hand  en het meisje houdt een  beer vast.  Het is te zien bij Galerie nummer 40.

Een aantal jaar geleden klampten mijn toen nog kleine koningskoppel zich vast aan hun lievelingsspeelgoed. Dat wordt steeds minder.Tegenwoordig spelen ze spelletjes, spelen meer buiten en hebben speelafspraken. Hun lievelingsspeelgoed is bijna voor altijd opgeborgen in een plastic doos van een van grootste winkelketens die woonartikelen verkoopt.

Tekenen

Het schijnt dat kinderen anno 2017 zelfs minder tekenen. Tekenen zie ik ook al een vorm van spelen. Om die reden heb ik vorig maand een tekenles op de basisschool van mijn koningskoppel gegeven. In de toekomst zal ik dit vaker doen en ik zal je er ter zijner tijd meer over vertellen.

bij elkaar geraapte gezichten lam de wolf gezichten lam de wolf

Bij Galerie Ra kwam ik wel hele bijzondere gezichten tegen.

Bij de wandobjecten van Lam de Wolf hoort het gedicht “Het Bijelkaar Geraapte Gezicht” geschreven door de kunstenaar zelf.

“Wie wil ik zijn, maar ben het niet echt?”

Wanneer stond u gezicht op normaal en was er rust in uw hart?

Hoe weinig van uzelf bleef werkelijk van u?

Leven, moet je heel je leven leren.

Je hebt geen kans, maar grijp ‘m!

Domenique Himmelsbach de Vries papiermonument
WOW Amsterdam

WOW is een broedplaats aan de Wiltzanglaan 60 in Amsterdam waar jonge, onlangs, afgestudeerde kunstenaars wonen en werken. Op de KunstRAI word een selectie kunstwerken getoond.

Een van de kunstprojecten is Een Papieren Monument Voor De Papierlozen. Het project heeft als doel om steun te geven aan ongedocumenteerde vluchtelingen in Nederland en ter promotie om hen letterlijk een gezicht te geven.

Domenique Himmelsbach de Vries (foto) is initiatiefnemer en heeft inmiddels een groep van 15 kunstenaars die portretten maakt in houtgravures. De portretten worden in de straten van Amsterdam geplakt. Tegenover het Stedelijk Museum vind je er een aantal van.

25 Solostands

25 Deelnemende galerieën richten zich naast hun stand ook een solostand in waarin het werk van een kunstenaar wordt gepresenteerd. Doel ervan is om de kunst en het oeuvre van deze kunstenaar te vergroten.

justine tjallinks fotoserie nude

De verminderde gezichtsscherpte van Albinisime is het onderwerp van de fotoserie Nude van fotografe Justine Tjallinks. De galeriehouder vertelt mij dat de fotograaf  juist op zoek gaat naar specifieke uiterlijke kenmerken van normale echte mensen.

De foto’s zijn zo mooi gestileerd dat je er stil van word. Je kunt ze bekijken bij Sophie Maree Gallery.

qassim alsaedy rhythms of pain and hope

Op de stand van Galerie Frank Welkenhuysen kom ik kunstenaar Qassim Alsaedy tegen.

Zijn tijdloze kunstwerken doen denken aan de oermens die tekeningen of krassen in stenen maakten om zo hun verhaal te vertellen. Op de middelbare school had Quassim les van de beroemde kunstenaar Shakir Hassan Al-Said. Toen Quassim en zijn klas naar een tentoonstelling van zijn leraar bezochten besloot hij ook om kunstenaar te worden.

Quassim bezocht musea van Bagdad en de vele archeologische en historische vindplaatsen van Irak. In 1971 word hij bij een bushalte gearresteerd en afgevoerd naar een van de beruchtste gevangenissen van Irak omdat hij lid was van een verboden pro democratische studentenbeweging.

In zijn cel ziet hij dat de wanden ervan zijn bekrast met getuigenissen, namen, tekens en gebeden.

Krassen en tekens  zijn een rode draad gebleven in al zijn kunstwerken. De kunstenaar blijft altijd  zoeken naar sporen die mensen achterlaten op huizen, muren en straten.  Op het eerste gezicht zou je niet denken dat de kunstwerken eigenlijk een zwaar verhaal met zich meedragen.

Qaussim’s kunstwerken zullen worden getoond in  de tentoonstelling Nineveh – hoofdstad van een wereldrijk in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Ik zeg bij deze: wordt vervolgd.

irene van der bos vermeer irene van der bos componist

Schrijvende vrouw in het geel

Het gezicht van de schrijvende vrouw van Vermeer ontbreekt op dit schilderij van Irene van den Bos maar is toch herkenbaar. Haar schilderijen zijn een mengelmoes van toen en het heden.

Van den Bos haalt haar inspiratie uit schilderijen van de Hollandse 17 eeuw en maakt er een hedendaagse versie van.  Als Vermeer-fan werd ik erg blij  van haar schilderijen. Ze zijn te zien bij galerie Adorable art design.

karel appel wandtapijt
Karel Appel

Dit vrolijk gezicht Man with empty ears is van niemand minder dan Karel Appel. Het is een zijden wandtapijt, vervaardigd in 1977, in een editie van 10 exemplaren.  De tapijten waren bedoeld voor de Amerikaanse markt. Vorig bezocht ik de tentoonstelling Karel Appel Retrospectief in het Gemeentemuseum in Den Haag.  Wat was dat een kleurrijke expositie!

outsider art op kunstrai

Nieuw op KunstRAI

Vergeet niet om tijdens je bezoek om de stand van Outsider Art te bezoeken. Op het Outsider Art Plein worden er een aantal kunstwerken uit de vaste collectie van het museum (gevestigd in de Hermitage) getoond. Op de foto zie je  het kunstwerk Soul Saver van Richard C. Smith.

Voor het eerst presenteert de Gerrit Rietveld Academie een selectie van projecten van studenten.  Ook nieuw is het kunstkabinet waar je kunstwerken met een maximumprijs van € 1500, — kunt kopen. Voor de startende kunstverzamelaar is dit een walhalla.

stefan bleekenrode kunstrai mickey hoogendijk foto's

Mijn favorieten:

Vergeet vooral niet om de solo presentatie van tekeningen gemaakt met Oost-Indische Inkt van Stefan Bleekrode te bekijken. De kunstenaar geeft elke stad er een nieuw stukje gezicht bij. Te zien bij Galerie Frank Welkenhuysen.

Ook de foto’s van Mickey Hoogendijk zijn een muststee op KunstRAI bij Eduard Planting Gallery. Haar eerste museale tentoonstelling  Through the Eyes of Others is nog tot en met 9 juli aanstaande te zien in museum Jan van der Togt. Op de foto zie je de foto’s I am a Woman – I am a Man. De serie is niet te zien in de tentoonstelling.

Tot wanneer?

De KunstRAI kun je tot en met maandag 5 juni bezoeken . Openingstijden en meer informatie vind je hier: KunstRAI.

Fijne avond,

Liefs,

Sandra

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sandra

Welkom op Kunstkieken.nl! Ik houd van musea en om die reden ben ik op 1 april 2014 gaan schrijven over mijn museumbelevingen. Veel leesplezier! Liefs, Sandra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *