De zee geeft. De zee neemt.

Driekwart van het aardoppervlak is bedekt door zeeën. Sluit je ogen en sta stil bij de zee.

Hoe ziet die eruit? Hoor je de ruisende golven?  Wat voor gevoel geeft de zee jou? Als ik aan de zee denk dan denk ik aan vliegeren en schelpen zoeken.  Aan lange (romantische)  strandwandelingen met de ondergaande zon.

Kijk nu naar de klok. Hoe laat is het?

Op dit moment vinden er allemaal gebeurtenissen plaatst aan en op zee. Iemand die een wandeling maakt met zijn hond, kinderen die schelpen aan het zoeken zijn, iemand die aan het vliegeren is, iemand die het as van een geliefde uitstrooit op zee, iemand die aan het werk is als onderwaterarcheoloog.  Er is waarschijnlijk ook  iemand op een boot die op zoek is naar een naar een betere toekomst.  Zal degene ooit nog eens land voelen onder zijn of haar voeten?

Waarschijnlijk heb je nu een ander beeld van de zee.

Of misschien niet. Maar na het zien van de tentoonstelling “Sicilië en de Zee. Duik in het verleden.” krijg je die wel.

IMG_9708 IMG_9713

Foto’s van bootvluchtelingen.

De tentoonstelling begint in de gang van het museum met een fototentoonstelling over bootvluchtelingen, gemaakt door de Italiaanse fotografe Sara Prestianni.  De foto’s laten zien hoe de boten op Lampedusa aankomen.  Het zijn mensen die een lange, barre tocht hebben gehaald.   Ze hebben geluk dat ze de kust hebben bereikt  terwijl anderen verdronken zijn in de diepe donkere koude zee. Spoorloos en nooit meer vindbaar.

De rechterfoto heeft mij het meest geraakt. Het is een jongen uit het Zuidelijk Afrika.  Helemaal alleen. Omringd door enkel  een isolatiedeken.  Ik vraag me af hoe lang zijn reis heeft  geduurd  en hoe het met hem is.  Ik doe een schietgebedje voor alle bootvluchtelingen en loop verder de tentoonstelling in.

IMG_9761 IMG_9762

Maar eerst een stukje geschiedenis.

Het schijnt dat op een dag in de derde eeuw v. Christus een naakte man over het plein van de Siciliaanse havenstad Syracuse rende en schreeuwde: “Ik heb het gevonden”.  Die naakte man kwam net uit bad en zijn belangrijkste ontdekking kennen wij allemaal; de opwaartse kracht die een lichaam in een vloeistof of gas heeft. De wet van Archimedes beschrijft het principe waardoor schepen blijven drijven.

Na de Tweede Wereldoorlog besluiten Cecè Paladino en Francesco Alliata onderwaterfilms te maken. De heren ontdekken per toeval de schatten die eeuwenlang in de zee bewaard zijn. Zonder te beseffen stonden ze aan de basis van een nieuwe wetenschap: de onderwatertechnologie.

IMG_9746 IMG_9740

IMG_9756 IMG_9736

Wat vond ik van de tentoonstelling?

Sicilië en de zee. Duik in het verleden. gaat met name over die technologie. Je krijgt een beeld hoe een onderwaterarcheoloog te werk gaat. Honderden wrakken werden de afgelopen jaren in kaart gebracht. Vanuit de bodem van de zee zijn sommigen belandt in het Allard Pierson Museum. Bijna alle bruiklenen komen uit Sicilië.

Die vondsten zijn bijzonder om te zien. Een van de vondsten is Obsidiaan; snel gestold lava.  Hoe vaak zul je dat zien op het droge?  Op bijna alle getoonde voorwerpen is de aantasting van het zoute water van de zee te zien.  Op sommige potten zie je nog de zeepokken en de schelpen zitten.

IMG_9724

In de tentoonstelling maak je ook nader kennis met Honor Frost. Haar eerste onderwateravontuur maakte ze op een winteravond.  Ze daalde af in een put in een tuin met een duikpak en helm op die vast zat aan een luchtpomp.  Kort daarna werd zij een van de eerste onderwaterarcheologen.  Wat een stoere vrouw in die tijd!

Tot wanneer?

Sicillie en de Zee. Duik in het Verleden.  is tot 17 april 2016 te zien. Voor meer informatie kiek hier!

Liefs,

Sandra

 

Sandra

Welkom op Kunstkieken.nl! Ik houd van musea en om die reden ben ik op 1 april 2014 gaan schrijven over mijn museumbelevingen. Veel leesplezier! Liefs, Sandra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *