Van Rodin tot Bourgeois: sculptuur in de 20ste eeuw

Eindelijk neem ik de tijd om te schrijven over de tentoonstelling Rodin tot Bourgeois: Sculptuur in de 20ste eeuw.

De afgelopen weken kreeg ik steeds spontane uitnodigingen die ik niet kon weigeren. Ik laat je niet langer in spanning. Laten we meteen naar de expositie gaan.

De tentoonstelling laat alleen maar beeldhouwkunst zien. Een bezoek aan deze tentoonstelling is als het ware een expeditie langs de sculpturale hoogtepunten van de westerse kunstgeschiedenis.

Ik heb geleerd dat er drie perioden zijn in de geschiedenis van de beeldhouwkunst.

De klassieke oudheid, de renaissance en de 20ste eeuw. De laatste periode is een turbulente tijd waar kunstenaars de vrijheid hebben om van alle soorten materialen een sculptuur te maken.  Een sculptuur hoeft ook niet per se op een sokkel te staan, maar mag ook hangen of zelfs vrij liggen op de vloer.

van rodin tot bourgeois sculptuur in de 20ste eeuw
In de eerste zaal is deze tekening (1857) te zien en is eigenlijk het beginpunt van deze tentoonstelling.

Daarop is goed waar te nemen dat het beeldhouwwerk triest is. Ze vraagt om bekeken te worden maar ze wordt compleet genegeerd . Want men kijkt liever naar de schilderijen? Er is een tijd geweest dat beeldhouwkunst  ondergeschikt was aan de schilderkunst.  Een beroemde kunstcriticus Charles Baudelaire schreef zelfs een tekst met als titel Waarom sculptuur saai is.

 figure volante rodin figure volante rodin
De tentoonstelling begint bij Rodin. De laatste belangrijke periode in de beeldhouwkunst.

In die tijd deed Rodin iets geks met zijn sculpturen. In plaatst van zich alleen te richten op de voorkant om deze te verfijnen, werkte de kunstenaar rondom de sculptuur.  Ook liet hij delen van een sculptuur vaak onafgewerkt (ruw) staan. Sculpturen van lichamen bijvoorbeeld maakte hij zelfs onvolledig in plaatst tot een volledig uitgewerkt figuur. Volgens kunsthistorici heeft Rodin de beeldhouwkunst voorgoed veranderd.

Op de bovenstaande foto zie je het sculptuur Figure Volante dat deel uitmaakte van een groepsbeeld. Rodin sneed letterlijk het figuur uit de groepscompositie. Dat is duidelijk aan de rug te zien. Het heeft wel iets moois vind ik.

Ergens in de tentoonstelling las ik dat “Na Rodin het hek van de dam is”.

Kunstenaars gaan op ontdekking naar de eventuele mogelijkheden van het sculpturen. Er wordt voor het eerst gehakt in materialen zoals steen en hout om een beeld te maken. Ook worden figuratieve beelden gebruikt om de fantasie te prikkelen.

Kortom een sculptuur kan van alles zijn.  Zullen we gaan kieken?

In de verte zag ik hem al staan. Een echte Jean Arp.

Als een bezetene stormde ik erop af.  Veel te luid zei ik: “Kijk, de Wolkenbloemen van Jean Arp”.  Valt dit ook onder de categorie sculptuur?

Een tijd geleden heb een van zijn kunstwerken als een kunstdagopening gebruikt. Voor mij was het dan een extra bijzonder om er zo pal voor te staan. Dit kunstwerk is rond 1932 gemaakt en doet mij aan figuurzagen en aan collages denken.

Dit is niet het enige werk van Jean Arp dat wordt getoond. Zijn vrouw heeft na zijn dood in 1967 het sculptuur Torso (zie hieronder) aan het gemeentemuseum geschonken.

Zie je een groenachtig beeld achter de Torso?

torso jean arp torso jean arp

Reclining Figure henry moore

De liggende figuur (Reclining Figure) die je hier ziet is speciaal voor deze tentoonstelling afgereisd naar Den Haag. Dit beeld is een originele afgietsel en staat normaal gesproken in de tuin van de National Gallery of Modern Art in Edinburgh.  Voor dat ik het vergeet het is gemaakt door Henry Moore in 1951.

Constantin Brancusi.

La Négresse Blonde La Négresse Blonde calder

Dit visje (is het eigenlijk wel een vis?)van kunstenaar Brancusi ziet eruit alsof hij gisteren gemaakt is.

Maar dat is maar schijn. La Négresse Blonde dateert uit 1926 en is gemaakt van brons en zandsteen.  Ik vind het zo cute! Nog nooit eerder heeft dit kunstwerk haar thuis het Lembruck Museum verlaten.

Het werk van Brancusi vormde voor een aantal kunstenaars een belangrijke inspiratiebron. Hij wist het beeld en de sokkel bij elkaar te brengen tot een gezamenlijke vorm.  Calder werd geïnspireerd en maakte hangende mobiles en gaf zijn kunstwerken beweging.

Voordat ik verder ga met di stuk moet ik eerst iets kwijt.

Voor het eerst heb ik het gevoel dat ik helemaal niet wil schrijven over een tentoonstelling! Eigenlijk wil ik dat je deze zelf gaat bezoeken. Ik kan je garanderen dat het een hele leuke maar vooral interessante expositie is. Je zult er geen spijt van krijgen!

Maar voor degene die echt de tentoonstelling niet kunnen bezoeken. Hieronder toch nog een aantal mustsees en ook mijn favorieten.

boerin henk chabot

Monsieur Cactus a.ka. Cactusman is van brons en komt uit de hand van Julio González.  Daarnaast staat Boerin gemaakt van hout door Henk Chabot.

Als laatst laat ik je twee koppen zien.

kop van diego alberto giacometti kop van mussolini profilo continuo del duce

De kop van Diego (brons) van Alberto Giacicometti. Echt een mooierd!

Daarnaast zie je de Kop van Mussolini (brons) welke een doorlopend profiel heeft van de leider. Het jaar van gietsel is onbekend maar het kunstwerk is gemaakt met toestemming van Mussolini zelf. De dictator staat niet hoog op mijn lijstje maar het kunstwerk wel.  Het is geweldig!  Je kunt van “Profilo continuo del Duce” een filmpje bekijken op Twitter, Insta en FB.

Tot wanneer?

Van Rodin tot Bourgeois: Sculptuur in de 20ste eeuw is een standbeeldige tentoonstelling.  Te zien tot en met 22 januari 2017.

Voor meer informatie: Gemeentemuseum.nl

Vergeet tijdens je bezoek ook niet de tentoonstelling  To Audrey With Love te bezoeken.

Fijne avond en slaap lekker voor straks,

Sandra

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sandra

Welkom op Kunstkieken.nl! Ik houd van musea en om die reden ben ik op 1 april 2014 gaan schrijven over mijn museumbelevingen. Veel leesplezier! Liefs, Sandra

3 Comments

  1. Ik krijg zin om te gaan kijken Sandra, dus dat is goed gelukt met je verhaal.
    Met nog de opmerking dat Diego, de bronzen kop die je noemt en laat zien van de Italiaan Alberto Giacometti is. Groeten Davide

    • Hi Davide, wat een leuke reactie! Blij om te horen dat mijn beleving aanstekelijk werkt. Ik heb zijn naam zojuist aangepast. De letters Gia stonden gek genoeg er niet bij. Als je de tentoonstelling gaat bezoeken laat je mij dan weten wat je ervan vond? Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *