Photoszene Festival Köln

Tot vorige maand wist ik niets van het bestaan van het Photoszene Festival in Keulen af.

Aan de naam kon ik wel raden waar het festival over ging. Het festival bleek (nog groter dan in mijn fantasie) een ‘fotografieparcours’ dat langs ongeveer zeventig andere musea, instellingen, galeries en kunstruimtes leidt.
Op uitnodiging van Art Content en Museumsdienst Keulen mocht ik het Photoszene Festival bezoeken.

De looptijd van het Photoszene festival is inmiddels verstreken: Het Photoszene Festival – Artist Meets Archive werd gehouden van 3 mei tot en met 12 mei 2019.

Zes internationale kunstenaars zijn specifiek gevraagd door zes musea met de vraag ‘Und was lagert nun in unseren Archiven? om een tentoonstelling te maken.

Hun tentoonstellingen hebben een langere looptijd dan het festival. Laten we gaan kijken wat kunstenaars Ronit Porat (ISR), Ola Kolehmainen (FI) Roselyne Titaud (FR), Erik Kessels (NL), Fiona Tan (NL) en Antje van Wichelen (BE) uit het archief hebben meegenomen.

Ronit Porat. Paradiesvogel t/m 14 juli 2019
Kolnisches Stadtmuseum

Porat brengt geschiedenis en het heden nader en tot elkaar in haar collage’s. Haar inspiratie zijn twee Keulse-verhalen uit het archief: een verhaal over de Keulse Joodse Luise Straus; een kunstrecensent die getrouwd was met kunstenaar Max Ernst. Ze vluchtte naar Parijs en in 1944 overleed ze in Auschwitz.

Het andere verhaal gaat over de Engelse soldaat Charlie (waarvan de achternaam onbekend is), die na de Eerste wereldoorlog werd gestationeerd in Keulen.

Charlie stuurde zijn vrouw Ada postkaarten om haar ‘zijn Keulen’ te laten zien. De postkaarten werden verstuurd via veldpost en om die reden hebben ze allen geen postzegel.
Bij het zien van de collage’s van Porat werd ik stil van binnen. De gevolgen van zowel de Eerste en Tweede wereldoorlog waren voor mij voelbaar. Ik vond dat de collage’s voornamelijk verdriet, pijn en hier en daar chaos uitstraalden.

Max Ernst The Hat Makes the Man 1920 Gouache and pencil on cut-and-pasted printed paper on board with ink inscriptions 14 x 18″ (35.6 x 45.7 cm) Purchase © 2004 Artists Rights Society (ARS), New York / ADAGP, Paris

De tentoonstelling heeft mij ook aan het denken gezet. Ik moest zelf ook goed zoeken in mijn brein-archief en ik heb het gevonden!

Ik had ergens ooit gelezen dat Ernst een van zijn populaire collage’s in Keulen maakte. The Hat Makes the Man (gemaakt van papier en karton – 1920) is te zien in Museum of Modern and Art in New York. Dat gegeven maakt dat ik erg blij werd van deze kleine tentoonstelling.

Ola Kolehmainen. COELN – Cathedral of Light t/m 2 juni 2019
RBA – Rheinisches Bildarchiv te gast bij Kaune Contemporary

De Dom van Keulen is het eerste wat je ziet als je het treinstation van Keulen uitloopt. Het gigantische bouwwerk is de de grootste kathedraal in Duitsland en een van de grootse in Europa. Kolehmainen heeft zich laten inspireren door de Romaanse Kerken in Keulen en door de Dom. De kunstenaar maakte een enorme installatie.

De kunstwerken van Kolehmainen komen mooi tot hun recht. Ik merkte dat ik geraakt werd door de herkenbare beelden en daardoor ook ‘echt’ ging kijken.

Ik vond het vooral prachtig om te zien hoe licht, ruimte en de kunstwerken elkaar (soms heel lichtjes) aanraakten. Door deze tentoonstelling ging ik weer even terug naar de Duomo in Milaan.

Roselyne Titaud – Am Löwentor  (2009)

Roselyne Titaud. De Hummer-Quadrille t/m 21 juli 2019
Photograpische Sammlung

Titaud borduurt uit het archief verder met haar eigen werken. De kunstenaar heeft met name stillevens uitgezocht uit verschillende interieurs die enorm veel op elkaar lijken. Daarnaast fotografeert ze fantasie-landschappen met bijvoorbeeld dino’s erin.

Afbeelding links: Jim Dine ‘Drive’ 2001 -2203 met daarnaast een foto van Roselyne titaud ‘ Korallen’ uit 2010.

Wat ik mooi vond in de foto’s van Titaud is dat er altijd wel iets te ontdekken valt. Zoals een kastje dat niet gesloten blijkt te zijn.

Erik Kessels – Archive Land (2019)


Erik Kessels. Archive Land t/m 2 juni 2019
MAKK – Museum für Angewandte Kunst Köln

In het persbericht stond het volgende over Erik Kessels “Erik Kessels creëert een tijdelijk opgravingsterrein van originele beelden en transformeert deze tot een eigentijdse en speelse presentatie, als stimulerende omgeving van ons kijkgedrag“.

Ik vind de manier waarop Kessels zijn werk presenteert altijd wel grappig. Zo heb ik ooit in de tentoonstelling Overdaad in KAF Expo gelegen op een berg foto’s.

Archive Land is een speelkaarten-installatie. Het is wel leuk om als Alice in Wonderland tussen de oversized kaarten heen te lopen maar daar blijft het jammer genoeg ook bij.

Fiona Tan. GAAF t/m 11 augustus 2019
Museum Ludwig

Kunstenaar en filmmaker Fiona Tan heeft zich verdiept in de reclameadvertenties van Agfa waarbij ‘picture-perfect’ centraal staat. Na een paar foto’s te hebben gezien was ik al uitgekeken. Ik denk dat het komt omdat ik de ‘perfecte’ foto dagelijks en teveel tegenkom op social media. De koelheid en van de foto’s maakte dat ik al snel wegliep.

Daarentegen vond ik de wand waarop huis-tuin-en-keuken-foto’s wel weer leuk of eigenlijk moet ik zeggen gezellig!

Net als Titaud heeft Fiona haar werk ook geïnspireerd op een foto uit het archief. Als het aan mij ligt had ze dat ‘alleen maar’ moeten doen!

Afbeelding links: Heinz Held (1918).

Antje van Wichelen. Noisy Images t/m 16 juni 2019
Rautenstrauch-Joest Museum

De tekst bij de ingang van de tentoonstelling zegt al veel over de tentoonstelling. Er staat het volgende: ‘ I found these 19th century colonial photographs while researching archives of Western institutions. such as the Rautenstrauch- Joest Museum. I want to share them with you because i think it’s time. Time to share our colonial past. And its images‘.

Van Wichelen heeft archieffoto’s tot leven gebracht door ze (heel) bewust op film te zetten. Het opmerkelijke is dat alle foto’s ‘wazig’ zijn waardoor je het gevoel hebt dat je er niet naar mag kijken en aan de ander kant wordt je gedwongen om er naar te kijken.

Tijdens het kijken word je voornamelijk omringd door het geluid van een projector en een stem die zo nu en dan wat zegt. Er zijn een aantal projectoren (ik ben ze vergeten te tellen) die om de beurt een film afdraaien en zijn eigen verhaal vertelt. Wat het verhaal is mag je als toeschouwer zelf invullen.

Wat vond ik van het Photoszene Festival – Artist Meet Archive?

Ik vind het een positief gegeven dat kunstenaars de gelegenheid krijgen om in een archief van een museum te duiken en met het materiaal die zij daar vinden een tentoonstelling te maken. Het zijn zes verschillende tentoonstellingen geworden waarbij het kijken-naar-een-foto centraal staat.

Als museumbezoeker zou ik in sommige gevallen wel willen weten wat er op een foto staat afgebeeld en waarom de kunstenaar voor een foto heeft gekozen.

Naar mijn idee is de Photoszene Festival soms te luchtig van aard opgezet terwijl het archief van de deelnemende musea veel meer te vertellen heeft.

Art Content en Museumsdienst Keulen bedankt voor de uitnodiging en de goede zorgen tijdens de persreis! Vielen vielen en hartelijke dank daarvoor!

Voor meer informatie kijk op: Koelnisches Stadtmuseum.de, Makk.de, Museum Ludwig, Museum Koeln.de/Rautenstrauch-joest-museum, Stadt Koeln – Rheinisches Bildarchives, Photographie sk kultur de,

Liefs,
Sandra

Gerelateerde Kiekjes:

Sandra Singh

Hoi! Ik ben Sandra Singh een kunstliefhebber. In mijn vrije tijd bezoek ik het liefst een museum.Sinds 1 april 2014 schrijf ik mijn kunstbelevingen op.Mijn blog zie ik als mijn kunstdagboek. Dank dat je mij leest! Liefs,

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.